|
Το μέλλον του ; οι προοπτικές του; Τα ερωτηματικά είναι το μόνο σίγουρο
Από τον στενό οικογενειακό μου κύκλο, είμαι ο μόνος για δύο γενεές που δεν έχει ασχοληθεί με τον τουρισμό. Έχω βιώσει μέσα από την οικογένεια μου, τα άγχη, τα οφέλη, τις αγωνίες και τις χαρές του τουρισμού.
Μπορώ λοιπόν να μιλήσω με κάποια εγκυρότητα για τον τουρισμό στα Ιόνια Νησιά.
Παρ’ όλο που αναπτύχθηκε σε διαφορετικές φάσεις και σε διαφορετικό βαθμό (πρώτα στην Κέρκυρα, πιο έντονα στην Ζάκυνθο, λίγο πιο αδιάφορα στην Κεφαλλονιά), υπάρχουν κοινές διαπιστώσεις για τον Τουρισμό στα Ιόνια Νησιά.
Ο τουρισμός μπορεί να αποτελέσει σημαντικό και καταλυτικό μοχλό ανάπτυξης για μια περιοχή. Μέσα σε μία γενιά μπορεί να βγάλει μια περιοχή από την φτώχεια και την ανέχεια, και να της ανεβάσει το βιοτικό επίπεδο. Στα Ιόνια Νησιά δεν μιλάμε πια για την ανεργία και τα οικονομικά προβλήματα που συναντώνται σε περιοχές της Μακεδονίας.
Τα νησιά έχουν αναπτυχθεί, ο πληθυσμός τους έχει αυξηθεί, έχει εμπλουτισθεί ακόμα και με έναν μόνιμο πληθυσμό δυτικοευρωπαϊκής προέλευσης. Και αν το ποδόσφαιρο είναι δείκτης της οικονομικής ευεξίας μιας περιοχής οι σύντομες αλλά και ιστορικές παρουσίες της Κέρκυρας και της Ζακύνθου στα πρωταθλήματα της Α και Γ εθνικής αντίστοιχα, είναι επιπλέον επιχειρήματα (έστω και μη επιστημονικά) για την αναβάθμιση των νησιών.
Όμως πότε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο τουρισμός είναι ένας τομέας ανελέητα ανταγωνιστικός. Τα Ιόνια Νησιά είναι ένας μόνο προορισμός στην Ελλάδα που είναι ένας μόνο προορισμός στην Μεσόγειο, που είναι μόνο μια επιλογή για τον παγκοσμιοποιημένο τουρίστα.
Πολύ μικρό ποσοστό των τουριστών πηγαίνει σταθερά σε ένα μέρος για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ο μέσος τουρίστας ψάχνει συνέχεια το διαφορετικό, το φθηνότερο, το νέο.
Κάποτε οι Άγγλοι πήγαιναν μαζικά στην Ισπανία, σιγά σιγά ανακάλυψαν την Ελλάδα, αλλά ακρίβηνε και αυτή και τώρα βλέπουν στην Τουρκία, και σε λίγο ‘έρχεται’ η Βουλγαρία, και η Κροατία.
Μια ματιά στις πόλεις της Βόρειας Αγγλίας ή στην Πολιτεία του Μίσιγκαν των ΗΠΑ αρκεί για να δούμε ποίες είναι οι συνέπειες σε έναν τόπο όταν ένας κυρίαρχος τομέας της οικονομίας παρακμάζει (βιομηχανίες και υφαντουργίες στην περίπτωση της Βόρειας Αγγλίας, αυτοκινητοβιομηχανίες στην περίπτωση του Μίσιγκαν). Η φτώχεια επιστρέφει δρημύτερη, ο κόσμος που ήρθε περιστασιακά για να εκμεταλλευτεί την οικονομική ανάπτυξή, αποδημούν σε πιο πλούσιους τόπους.
Τα Ιόνια Νησιά δείχνουν ότι ο τουρισμός έχει ζωή ακόμα. Αλλά θα έρθει εκείνη η μέρα που θα υπάρξει κάμψη. Μπορεί να βοηθάει και η τύχη (με μακάβριο τρόπο κάποιες φορές δυστυχώς, όπως με τις τρομοκρατικές ενέργειες κατά καιρούς σε Τουρκία και Αίγυπτο) αλλά δεν μπορεί κάποιος να επαναπαύεται σε τυχαία γεγονότα για να συντηρεί την μία και μοναδική πηγή πλούτου για τον τόπο του. Ήδη σε κάποιες τοποθεσίες οι τουριστικές επιχειρήσεις προσπαθούν να βγάλουν κέρδη μόνο από τον Ιούλιο και τον Αύγουστο.
Και ας μην ξεχνάμε ότι τα νησιά μπορούν να έχουν πρόσβαση από το εξωτερικό μόνο με το αεροπλάνο, και αυτό δίνει μεγάλη δύναμη στα τουριστικά γραφεία που ναυλώνουν τις πτήσεις από το εξωτερικό. Πολλά πιέζουν τους τοπικούς ξενοδόχους να χαμηλώσουν τις τιμές τους και απειλούν ότι θα στείλουν τους τουρίστες αλλού.
Τι πρέπει να γίνει; Όσο τα νησιά έχουν την ομορφιά τους και την θάλασσα ο τουρισμός θα έχει την θέση του στις οικονομίες του νησιού.
Για τον τουρισμό θα πρέπει να γίνουν τρεις κινήσεις: Πρώτον να βρεθούν τρόποι για να μπορούν τα νησιά να είναι προσβάσιμα για τον ανεξάρτητο τουρίστα. Δεύτερον να ενθαρρυνθεί η διεύρυνση της τουριστικής περιόδου πέρα από το καλοκαίρι. Το Πάσχα στα Ιόνια Νησιά είναι πανέμορφο, το ίδιο οι Απόκριες και τα Χριστούγεννα. Εδώ ο εσωτερικός τουρισμός μπορεί να παίξει τον ρόλο του. Τρίτον, οι άλλες μορφές τουρισμού που θα μπορούσαν να εκτυλιχθούν τον χειμώνα: ορειβατικός τουρισμός, κυνηγετικός τουρισμός, δασοτουρισμός.
Από εκεί και πέρα, μέρος των κερδών από τον τουρισμό πρέπει να διατεθεί για άλλες μορφές ανάπτυξής.
Όπως προαναφέρθηκε τα νησιά είναι αρκετά μεγάλα ώστε να έχουν καλές συνδέσεις με την ηπειρωτική χώρα. Έχουν παράδοση, έχουν πολιτισμό. Υπάρχει κάποιος λόγος που δεν θα μπορούσαν να επενδύσουν στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση; Να προσελκύσουν ιδιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα; Θα μπορούσαν να προσελκύσουν μικρές ναυτιλιακές εταιρείες; Θα μπορούσε να δοθεί βάση στην παραγωγή ενέργειας εκμεταλλευόμενοι τις ανοιχτές θάλασσες.
Μια αγγλική παροιμία λέει ‘Μην βάζεις όλα σου τα αβγά σε ένα καλάθι’. Αν πέσει το καλάθι θα σπάσουν όλα σου τα αβγά.
Καλό είναι οι ντόπιοι να ζητήσουν από τους Άγγλους τουρίστες να τους το επαναλάβουν μερικές φορές την ερχόμενη καλοκαιρινή περίοδο.
Νίκος Χαραλάμπους
Ιδρυτικό Μέλος της Φιλελεύθερης Συμμαχίας
Μαρτίου 14, 2008 at 12:27 am | Άρθρα-Θέματα | 1 comment
|
Μαρτίου 20th, 2008 at 7:04 pm
Οι Κύπριοι -και οι δύο κοινότητες- έχουν επενδύσει στον ΄΄εκπαιδευτικό΄΄ τουρισμό με μεγάλη επιτυχία, αλλά ας πάμε και ένα βήμα παρακάτω. Γιατί να μην δημιουργηθούν σε σύνδεση με τα τριτοβάθμια ιδρύματα τα κίνητρα για τν δημιουργία spin off εταιριών υψηλής τεχνολογίας χαμηλής φορολόγησης σε όλη την Ελλάδα και ειδικά στα νησιά. Γιατί να μην δημιουργήσουμε τα Sillicon Greek islands παρέχοντας συνολική ανάπτυξη και ελαχιστοποιόντας το κόστος της μονόπλευρης ανάπτυξης
Αλλά τι λέω εδώ πάνε να στερήσουν πλήρως την νεα επστημονική γνώση από τους Έλληνες φοιτητές…
http://www.lib.uoa.gr/default?doc=FD5E429689ED31BAC22574100043D23A