|
Μια οικολογική ιστορία που δοκιμάζει τα όρια της ευαισθησίας μας.
Ολοι ξέρουν οτι ‘η πενία τεχνας κατεργάζεται’. Η λειψυδρία όπως δείχνουν τα πράγματα κατεργάζεται καλύτερες μεθόδους διαχείρησης του νερού.
Η είδηση μας έρχεται απο την Καλιφόρνια, οπου αντιμετωπίζει προβλημα με το νερό απο την ίδρυσή της ώς πολιτεία.
Οι υπέυθυνοι μιας καινούργιας μονάδας καθαρισμού του νερού, δηλώνoυν οτι το νερό απο την τουαλέτα μπορεί να καθαριστεί σε τετοιο βαθμό που να είναι πόσιμο.
Για τον καθαρισμό του νερού χρησιμοποιούνται και οι τρείς μεθοδοί που χρησιμοποιούν οι εταιρείες εμφιάλωσης του νερού: Μικροφιλτρα (microfiltration), Όσμωση (reverse osmosis) και Υπεριώδες Φώς (UV light)
Σε πρώτο στάδιο, συγκρατούνται όλα τα στερεά σώματα με μέγεθος έως και 1/300 της ανθρώπινης τρίχας.
Στο δευτερο, καθαρίζονται οι βλαπτικοί μικροοργανισμοί.
Και στο τρίτο πραγματοποιείται ο τελικός καθαρισμός με την βοηθεια υπεριώδους φωτός που μπορεί να διασπάσει και αποστειρώση οποιαδήποτε βλαπτική χημική ουσία έχει μείνει.
Το νερό αυτό οδηγείται μετα στο έδαφος οπου περνά απο τα φυσικά φίλτρα και μετά απο 6 μήνες μπορεί να αντληθεί για τις ανάγκες της υδρευσής.
Οι ειδικοί λένε οτι το νερό αυτό ειναι απόλυτα ασφαλές. Μαλιστα σε μια αλλη περίπτωση αναλογής προσπάθειας, το νερό ειναι τόσο καθαρό, που πρέπει να του προσθέσουν καποια άλατα για να ομοιαζει με το φυσικό.
Και θα περίμενε καποιος να επικροτήσει αυτές τις προσπάθειες που μας φέρνουν όλο και πιό κοντά σε ένα μοντέλο πλήρους ανακύκλωσης του νερού.
Αλλα και μόνο ή ιδέα είναι τελικά ισχυρή για να φέρει αντιδράσεις. Ετσι καταναλωτές και κατοικοι της περιοχής που δεν εμπιστευονται την επιστημονική γνωμάτευσή και αρνουνται να χρησιμοποιηθεί το νερό αυτό για τις ανάγκες της υδρευσής.
Το συγκεκριμένο κεντρο καθαρισμού εχει γίνει αντικείμενο μελέτης απο πολλούς υπευθυνους δικτύων ύδρευσής απ’ολο τον κόσμο.
Να πώ και εγώ την αλήθεια μου, ουτε και εγώ θα αισθανόμουν ανετα. Αλλα πόσο μια ‘ιδέα’ του τί πρέπει να πίνουμε, θα πρέπει να σταματήσει μια πραγματική πρόοδο στην διαχείρηση του νερού.
Αλλωστε ας μήν ξεχνάμε οτι το νερό που καθαρίζεται απο τους βιολογικούς καθαρισμούς, αργά ή γρήγορα θα κανει τον κύκλο του και θα έρθει στο δίκτυο ύδρευσής.
Εχουμε περισσότερη εμπιστοσύνη στο νερό που πίνουμε οταν αυτό το νερό ερχεται απο το φυσικό περιβάλλον που καταπονημένο όπως είναι, μπορεί και να μην έχει καταφέρει να καθαρίσει το νερό αυτό, παρα στο νερό που γνωρίζουμε οτι είναι καθαρό;
Ότι και να πεί καποιός θα πάρει πολύ καιρό για τον κόσμο να δεχθεί την αρκετα αηδιαστική ιδέα ότι το νερό της τουαλέτας θα το πιούμε καποιά στιγμή.
Ελπίζω πάντως να μήν φτασουμε στο σημείο οπου το μόνο νερό που θα έχει μείνει για να πιούμε είναι το νερό της τουαλέτας, και δεν θα έχουμε αυτήν την μονάδα καθαρισμού.
Νίκος Χαραλάμπους
Συνδεσμοί γι’αυτό το αρθρο
http://www.npr.org/templates/story/story.php?storyId=18409513
http://www.npr.org/templates/story/story.php?storyId=17354825
http://www.slate.com/id/2182758
http://www.iht.com/articles/2007/11/27/america/water.php
Φεβρουαρίου 2, 2008 at 3:55 am | Νερό-Υδάτινοι Πόροι | No comment
|
