|
Μαύρο στα κόμματα Εξουσίας και στις γενικολογίες, Όχι στο ότι κι’οτι
Ναι στις Καθαρές Ιδεές, Ναί στους Ρήτορες
Ασχετα μέ το πόσο καλές είναι οι ιδέες η το τί λενε οι ρήτορες
Σπάνια το μύνημα κάποιων εκλογών είναι τόσο ξεκάθαρο όσο αυτό των εκλογών της 16 Σεπτεμβρίου. Ας αρχίσουμε απο την κορυφή.
Η ΝΔ υπέστη την αναμενόμενη φθορά μιάς γενικά κακής (μέτριας στις καλύτερες περιπτώσεις) κυβέρνησης. Η φθορα δεν φάνηκε ή συζητήθηκε, μόνο επειδή το ΠΑΣΟΚ εφθάρει περισσότερο. Η πτώση κατα 3.5% της ΝΔ θα ήταν μεγαλύτερη έαν ο κ. Καραμανλής δεν είχε αποδειχθεί τόσο ικανός ομιλητής και στην διάρκεια της θητείας του και στην αντιπαράθεση των πολιτικών αρχηγών. Χωρίς να λέει κάτι αξιόλογο, το λέει καλά, και σίγουρα καλύτερα απο ότι ο κ. Παπανδρέου.
Το ΠΑΣΟΚ γενικόλογο και άτολμο και χωρίς έναν πρόεδρο με ρητορικές ικανότητες, υπέστη και την μεγαλύτερη ήττα. Δεν πρέπει να έχει ξαναγίνει να πέφτουν τα ποσοστά ενός κόμματος που βρίσκεται στην αντιπολίτευση 3.5 χρόνια.
Και τα δύο κόμματα προσπάθησαν να ικανοποιήσουν όσο μπορούν περισσότεροους ψηφοφόρους, ‘λειαίνοντας’ και κάνοντας γενικόλογες τις θέσεις τους για τα πάντα. Αρκει μία ματία στα κύρια συνθήματα τους ‘Μαζί πάμε την Ελλάδα μπροστά’, ‘Μαζί να ενώσουμε την Ελλάδα’.Τελικά ο Έλληνας ψηφοφόρος απομακρύνθηκέ και απο τα δύο Μαζί.
Στην περίπτωση του ΚΚΕ, η κ. Παπαρήγα δέν είναι σίγουρα αυτό που θα ονομάζαμε προικισμένη ρήτορας. Ομως οι καθαρότατες θέσεις του ΚΚΕ ‘Καλό κράτος-κακός ιδιώτης’ με τις οποίες βομβαρδίζεται ο ελληνικός λαός τα τελευταία 32 χρόνια, έπεισαν κάποιους, όχι κομμουνιστές ψηφοφόρους, να στείλουν έτσι το μύνημα ενάντια στην γενικολογία των μεγάλων κομμάτων.Βέβαια θα τρίζουν τα κόκκαλα των αγωνιστών του ΚΚΕ του παρελθόντος, εαν άκουγαν την κ Παπαρήγα να λεεί : ‘Ακόμα και αν δέν συμφωνείτε μαζί μας, ψηφίστε μας’. Σπάνια μια πρόταση εμπεριέχει τόσο πολύ λαικισμό.
Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε και καθαρές θέσεις και έναν προικισμένο ομιλητή στο πρόσωπο του κ Αλαβάνου και αυτό αντανακλάται και στο αποτέλεσμα.Η ‘αλλη’ Αριστερά, ελεύθερη, ανέμελη και ωραία, που δεν είναι κόμμα εξουσίας και που δέν κουβαλάει αποτυχημένα μοντέλα του παρελθόντος όπως το ΚΚΕ, είναι η εντελώς απενοχοποιημένη ψήφος, η ψήφος που μας κάνει και αισθανόμαστε ήσυχοι οτι δεν ψηφίσαμε κατι ολοφάνερα λάθος. Χρειάζεται μία προσεκτική ματιά στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για να δεί κάποιος το πόσο ανεφάρμοστες, ξεπερασμένες και αναμενόμενες είναι οι προτάσεις του. Προς το παρόν όμως πληρεί τις προυποθέσεις αυτού που θέλουν οι ψηφοφόροι.
Για το ΛΑΟΣ ισχύει περίπου τα ίδια που ισχύουν και για τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο κ. Καρατζαφέρης με μακρόχρονη θητεία στην τηλεόραση και στην Βουλή, είναι απο τους πλέον ετυμόλογους ρήτορες που μπορεί να εμφανίζεται ήπιος και ενωτικός ή σκληρός και διχαστικός ανάλογα με το ακροατηριό του.Έχει αναπτύξει μια ρητορική που εκμεταλλέυεται τον φόβο των συντηριτικών πολιτών και μετα απο πορεία 6.5 χρόνων και με δικό του τηλεοπτικό κανάλι, κατάφερε να μπεί στην Βουλή.
Η άνοδος των τριών ‘μεγάλων’ μικρών κομματων ήταν πολύ μεγαλύτερη απο αυτή των λοιπών. Εδώ ένας συγγενής μου το εξήγησε με τον πιό άμεσο τρόπο.’Ηθελα να ψηφίσω ένα μικρό κόμμα αλλά που να έχει λόγο’ μου είπε αφού ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ.Οι ψηφοφόροι δείχνουν να διστάζουν να ψηφίσουν κόμματα που δέν φαίνονται η πού είναι εντελώς περιθωριακά.
Το οτι οι οικολόγοι πήραν μεγάλο σχετικά ποσοστό, παρ’όλο που δέν είχαν έναν ηγέτη βιτρίνα, δεν θα έπρεπε να προκαλέσει έκπληξη μετα απο την πρωτοφανή οικολογική καταστροφή. Και εδώ πάντως, οι ιδέες και προτάσεις είναι ξεκάθαρες (άσχετα με το πόσο οι προτάσεις αυτές θα προστατέυσουν αποτελεσματικά το περιβάλλον)
Η Δημοκρατική Αναγέννηση του κ. Παπαθεμελή όπως και το ΠΑΣΟΚ του κ. Παπανδρέου, συγκέντρωσε όλα τα αρνητικά χαρακτηριστικά ενός κόμματος που δέν θα προτιμούσαν οι ψηφοφόροι.Ενα κόμμα άχρωμο, γενικόλογο και αρχηγικό, που όμως ο αρχηγός του και εκπρόσωπος παλιάς φρουράς πολιτικών είναι, και δεν είναι ικανός ομιλητής.
Πού τοποθετήται η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε αυτό το σκηνικό; Η Φιλελεύθερη Συμμαχία συγκέντρωσε περίπου 7500 ψήφους και ποσοστό 0.11%. Το αποτέλεσμα μπορεί να κριθεί θετικά η αρνητικά.
Με αρνητικό πρίσμα, είναι μόλις ένα ποσοστό των Φιλελευθερων του κ. Μάνου, είναι αντικειμενικά ένα μικρό ποσοστό για να προσεχτεί απο την πλειοψηφεία των ψηφοφόρων στο μέλλον, πήρε τους μισους ψήφους απο την Ενωση Κεντρώων του κ. Λεβέντη.
Απο την άλλη μερία, η Φιλελεύθερη Συμμαχία είναι ένα κόμμα 6 μολις μηνών με κανέναν γνωστό πολιτικό ή αναγνωρίσιμη προσωπικότητα να συμμετέχει. Με ελάχιστους οικονομικούς πόρους (μόνο δωρεές μελων) και με προεκλογική εκστρατεία κυρίως μέσα απο το Διαδίκτυο μπόρεσε να ξεπεράσει όλα τα κόμματα του ‘βαθύ’ περιθωρείου και να σταθεί αμέσως κάτω απο τα μίκρα κόμματα της Αριστεράς που συμμετέχουν τα τελευταια 20 χρόνια (με το ένα όνομα ή το άλλο) στις εκλογές. Και ας μήν ξεχνάμε οτι και ο κ. Λεβέντης είναι κατα κάποιο τρόπο μία τηλεοπτική και αναγνωρίσιμη προσωπικότητα.Ο δέ κ. Μανος κατέβηκε αυτόνομα μόνο στις ευρωεκλογές και είναι μια αναγνωρίσιμη πρωσοπικότητα.
Η Φιλελεύθερη Συμμαχία έχει καθαρές θέσεις και αυτό προδιαγράφει ένα θετικό μελλον.Και φιλοδοξεί να μήν βασιστεί σε συγκεκριμένους ρήτορες αλλά να αναπτύξει την ρητορική των πολιτών που θα πείσει με τον ορθολογισμό, την εξωστρέφεια και την εμπειρία του κάθε πολίτη που συμμετέχει σε αυτήν.
Οι εκλογές είναι πίσω μας, τα προβλήματα είναι απενατί μας. Συνεχίζουμε με την ίδια θέρμη, την ίδια πορεία. Ουτε Αριστερά, ούτε Δεξιά, Φιλελευθερα μπροστα.
Σεπτεμβρίου 23, 2007 at 11:06 pm | Άρθρα-Θέματα | No comment
|
